Ikony w kościele prawosławnym

Ikony to nic innego jak prawosławne obrazy sakralne. Ich początku sięgają jeszcze okresu kultury Bizantyjskiej, a do dziś powiązane są głównie ze wschodnimi kościołami Chrześcijańskimi. Ikony najczęściej wykonywane są na drewnie: cedrowym, lipowym lub sosnowym w zależności od regionu. Malowane były za pomocą barwnego wosku do VI wieku kiedy to technika ta została wyparta całkowicie przez temperę jajową. Nazwa ta wzięła się od jednego ze składników substancji wiążącej farbę – kurzego żółtka. Proces malowania ikony był ściśle określony w księgach zapisanych przez mnichów-malarzy i był częścią dużej tradycji. Ściśle określony był materiał na jakim malunek został wykonany, odpowiednie przygotowanie podłoża pod obraz, a także wytyczne dotyczące kolorów użytych do malowania. W tradycji polskiej oraz rosyjskiej często możemy się spotkać z określeniem „pisania” ikony zamiast jej „malowania”. Ma to na celu podkreślenie sakralnego i wyjątkowego charakteru obrazu oraz nadanie mu patetycznych cech.